Klemans Janicki urodził się 17 listopada 1516 roku we wsi Januszkowo, w okolicach Żnina pod Gnieznem. Przyszły poeta był synem chłopa. Uczył się w szkole elementarnej w Żninie oraz w Kolegium Jana Lubrańskiego w Poznaniu. To właśnie w Akademii Lubańskiej powstał w latach 1536-1537 pierwszy zbiór utworów Janickiego (cykl epigramatów poświęconych zasługom arcybiskupów polskich) zatytułowany Vitae archiepiscoporum Gnesnensium (Żywoty arcybiskupów gnieźnieńskich). W Poznaniu Janicki prawdopodobnie pracował jako bibliotekarz, tutaj też przez krótki okres miał styczność z arcybiskupem Krzyckim. Stał się on pierwszym mecenasem Janickiego, ułatwił mu start, za co wdzięczny poeta poświęcił opiekunowi wiele wierszy.

Po śmierci Krzyckiego Janicki trafił pod skrzydła Piotra Kmity, wojewody krakowskiego. Teraz na dworze nowego opiekuna poeta zajmował się urzędową korespondencją. W tym czasie powstał kolejny zbiór pt. Vitae Regum Polonorum elegiaco carmine descriptae (Żywoty królów polskich wierszem elegijnym opisane). Dzieło to wydane zostało po raz pierwszy w Antwerpii w 1563 roku, do tego wydania została dołączona satyra In Polonici vestitus varietatem et inconstantiam dialogus (Dialog przeciw różnorodności i zmienności polskich strojów). Utwór ten ma formę rozmowy między Królem (Władysławem Jagiełłą) a Stańczykiem. Ta legendarna postać mądrego błazna otrzymała w satyrze Janickiego swoje pierwsze literackie wcielenie.

Dzięki pomocy Kmity w roku 1538 poeta wyjechał do Padwy, by na tamtejszym uniwersytecie rozpocząć studia. Udało mu się uzyskać tam dyplom doktora filozofii, a papież Paweł III przyznał mu laur poetycki. W roku 1540 powrócił do kraju. Stosunki z Kmitą znacznie się pogorszyły, co do prowadziło do ostatecznego zerwania znajomości. Odtąd poeta zmuszony był utrzymywać się sam, czerpiąc zyski z probostwa w Gołaczowie pod Olkuszem. Skądinąd wiadomo, że pomagali mu również przyjaciele. Niedługo przed jego śmiercią w 1542 w Krakowie ukazała się zbiór jego elegii i epigramatów zatytułowany Tristium liber I. Variarum elegiarum liber I. Epigrammatum liber I (Żale, Elegie, Epigramaty. Poeta zmarł w styczniu lub w lutym 1543 roku.

Klemens Janicki to jeden z najświetniejszych, jak nie najświetniejszy, polski poeta języka łacińskiego doby wczesnego humanizmu. Wzorował się przede wszystkim na poetach rzymskich. Do perfekcji opanował technikę poetycką. By przede wszystkim lirykiem, ale tworzył również liczne epigramy. Miał świadomość, że jako poeta jest rozdawcą sławy. Nowością okazał się silnie zaznaczający się w jego twórczości ton osobisty. Nikt wcześniej nie pisał tyle o sobie, swoim otoczeniu, nikt nie poświęcił tyle miejsca dumie i godności poety. Niewątpliwie zasługą Janickiego jest wprowadzenie do literatury polskiej elegii.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   



  Dowiedz się więcej
1  Petrarkizm
2  Narracja i język w Żywocie...
3  Narodziny epoki



Komentarze
artykuł / utwór: Klemens Janicki - życie i twórczość




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: